AKTA PACJENTA // [ID]

---

DOKUMENTACJA MUTAGENU I OSOBOWOŚCI:

Nazwa mutagenu - Mutagen rozszczepienia osobowości Cel mutagenu: wyodrębnienie poszczególnych cech charakteru, emocji i wad, aby sprawdzić jak zadziałają prototypy leków oraz narkotyki np. marihuana lub metaamfetamina. Działanie mutagenu - w umyśle Caelesta wyodrębniło się 10 odłamów jego osobowości - charakteryzujące się wyolbrzymionymi motywami danej osobowości. Za pomocą urządzenia które rejestruje sygnały z mózgu dowiedziono się, iż można przetłumaczyć aktywność neuronów w taki sposób, żeby móc słyszeć dane głosy. Dany charakter jest w stanie przejąć kontrolę, np. Gniew w trakcie bitwy. Można wtedy u Caelesta zauważyć zmianę koloru tęczówki, w tym przypadku na czerwony karmazynowy. Skutki uboczne: z rozmów z pacjentem wynika, iż owe osobowości cały czas prowadzą rozmowę i za nic w świecie nie chcą zamilknąć. Jedynym sposobem, aby przynajmniej część z nich zamilkła są właśnie narkotyki lub leki uspokajające, kosztem rozgłośnienia tych, które zostały. Tak jak wcześniej zostało wspomniane, głosy są w stanie przejąć kontrolę. Z rozmów wynika, iż w większości przypadków to sam Caelest za namową danej osobowości oddaje kontrolę, choć w pewnych sytuacjach same są w stanie przejąć stery. Kolor oczu Caelesta zmienił się z piwnego na mieniący się kolorami jego osobowości. Charaktery charakterów: Gniew – wybuchowy, żądny krwi i konfliktu, ekstrawertyczna część Caelesta. Posługujący się wulgaryzmami i prymitywnymi słowami uosobienie złości nie oszczędza słów nawet przy najmniejszym problemie. Najczęściej przemawia w głowie tęczowo-okiego w czasie dyskusji, kłótni lub w przypadku problemów na drodze Caelesta. Żal – wyolbrzymiony smutek i ból psychiczny, melancholijny i skryty introwertyk. Przemawia podstawowym słownictwem, nacechowanym emocjami i rozpaczą. Jego ton głosu jest cichy i jakby zawsze pod wpływem łez. Najczęściej przemawia podczas konwersacji z osobami które zraniły Caelesta lub po prostu komentując bolesne sytuacje w których znajduje się Caelest, błagając, żeby te cierpienie się skończyło. Chciwość – kolejny ekstrawertyczny charakter, który jest żądny dóbr materialnych lub pozycji osób wyżej postawionych od Caelesta. Posługuje się średnio wyrafinowanym słownictwem nacechowanym żądzą. Najczęściej przemawia gdy jest mowa o pieniądzach lub gdy ktoś się chwali czymkolwiek, również pragnąc tej rzeczy. Logiczność – spokojny, stonowany, wyrafinowany, rozkładający każdą sytuację na czynniki pierwsze. Introwertyk o wręcz nienaturalnie spokojnym tonie głosu. Posługuje się bardzo oficjalnym i naukowym językiem, przez co reszta głosów osobowości czasami nie jest w stanie go zrozumieć. Jest on głosem który przemawia najczęściej niezależnie od sytuacji, doda komentarz na temat rozmowy bądź sytuacji. Wścibstwo – ekstrawertyczny charakter, który podsuwa pomysły, które pozwolą Caelestowi nabyć nowe informacje w danej dziedzinie. W szczególności na cel obiera ludzi, chcąc dowiedzieć się jak najwięcej na ich temat. Przemawia on "tajemniczym" tonem głosu, przypominający ten którym mówią dilerzy narkotyków w filmach. Mówi on średniowyrafinowanym językiem. Najczęściej może Caelest go usłyszeć w trakcie rozmowy z kimś lub w nowych miejscach. Uradowanie – uosobienie szczęścia, i nawet więcej, aż nad to. Jest głosem który cieszy się z byle powodu, nawet jeżeli dzieje się Caelestowi krzywda. W takich przypadkach może on próbować pocieszyć Caelesta, lecz jest to rzadkie. Przemawia pocieszonym tonem, jakby był rozbawiony. Dodatkowo wyraża swoje emocje ubogim językiem. Aktywny jest on przez większość czasu, nie ma go jedynie kiedy Caelest czuje głęboki smutek. Paranoja – introwertyczny głos w głowie Caelesta, który jest rzadko aktywny. Głównie charakteryzuje się tym, iż próbuje on przestrzec tęczowo-okiego przed wszystkim, robi to, ponieważ sądzi, że wszystko próbuje zaszkodzić Caelestowi. Rozmawia on trzęsącym się głosem, który sugeruje strach oraz jego słownictwo jest średnio wyraziste. Przemawia on tylko gdy Caelest czuje niepokój, strach lub pochodne tych emocji. Apatia – ze wszystkich osobowości, które zostały wyodrębnione, na jego temat wiadomo najmniej. Jest on najbardziej depresyjny spośród wszystkich, sugerując w najmniej spodziewanych momentach, iż zakończenie swojego żywota to najlepszy pomysł. Jego głos brzmi na zmęczony życiem, jakby przeszedł wiele. Niewiele wiadomo na temat słownictwa którym się posługuje, bo robi to naprawdę rzadko. Obsesja – pochodna od miłości. Charakteryzuje się tym, iż zachwala rzeczy bądź osoby które lubi Caelest. Problem jest taki, że robi to do takiego stopnia, że się tego słuchać nie da. Przez długi okres czasu (do godziny) potrafi ględzić o jednym i tym samym zagłuszając inne głosy oraz własne myśli Caelesta. Przemawia on tonem głosu sugerującym głębokie zainteresowanie i pasję danym tematem. Przemawia średnio eleganckim głosem i mówi tylko gdy jest mowa o tej danej lubianej rzeczy lub osobie. Pycha / Duma (kompleks wyższości) – rzadko zabierający głos... głos, ale gdy już to robi, to wywiera duży nacisk na Caelescie. Z rozmów Caelesta między Pychą dowiedziono się, iż Pycha uważa siebie za najważniejszego, i wszystko inne powinno sprzyjać mu. Posługuje się on bogatym językiem, wraz z tonem sugerującym dumę swoją postawą. Pojawia się w losowych momentach, lecz można go wywołać za pomocą obecnością osoby, w pobliżu Caelesta, która uważa siebie za ważniejszą od niego.